|
Ein paar Schritte vom aktuellen politischen Geschehen weg ...
Spillwaark . . .
Football regeert up Stünn'ns de Welt. Schall us tominnst globen moakt wurden. Football as Religion.
De Kaarken föör disse Glooven hevvt een grööne Footdeel un dat Krüüz is rund. Ikk - mit mien lütten unkünnigen Kopp - meen bit nu, dat Footbaal een Spill is - un Regeern un Glooven een eernsthaftigen Soak, de anner Büünen hevvt. Schienboar moot ikk - un villicht ok een büld anner Minschen - ümdenken. Näämst mennich Bladdje in d' Hand, lopen di Worden tomööt - mi kummt dat grääsen an, wenn ikk sowat lääs.
Dor word van plattmoaken schrääven – dorvan, dat man de heele Mannschkupp to'n Frööstükk verteern will - ov de Skalpe will man sükk hoalen. De een ov anner schall sogoar de Gägenpart ut de Büksen scheeten.
Dat flücht een up de eerste Siet tomööt - as wenn d' Afghoanistan, Neujork, Irak, Pakistan, Indien, de Rassenkreech in Afrikoa, de Globenshauereen in dat ingelsche Eierland, dat schwaartgeele Aarmlüüschlachten hier bi us un aal dat anner blöderk Spillwaark nie nich gäven hett.
Binnen in d' Bladdje steit denn - ganz lütt un ünnern - dat man Kinner keen Speeltüch in d' Hannen gääven schall, wat ok blods so utsücht as Kreechs-handwarkstüüch - wiel - dat kunn de Kinner woll to Gewalt anholln.
Hört de Football ok dorto? Spillwaark un sükk höögen, dat hört tosoamen – van sükk höögen kanns niks in de Gesichten sehn, wenn in dat wiede Rund tweeuntwintich Kerls achter dat Ledder anjoagen.
Man sücht an de Ballträders wo dat Denken anners worden is - de Tieden mit oapen Gesichters un juchhein - wenn irgendwat good lopen wee – de sünd vöörbi.
Antrukken Aarms un Füüsten un bölken as van een Urvee sünd vandoach dat Teeken noa een gelungen Akschon.
Dorbi kieken de Speelers foaken so veerkantich un grimieterk ut, dat man meent, man sücht een Äkschen - Spillwaark över de Vietnamkreech.
Ikk hevv een mallen Mütz up, bi dat Denken, dat de Speelers ok so föölt.
Wat so mennicheen van de Ballträders ut sien Halsgatt lett, wenn he nich van Football schnakkt, brengt mi dat schküddeln. Un an d' Kant van de Arenoa sitten Mannslüü mit gries Hoar un Noadelstriepenkleedoasch un schüppt de Pinunsen hen un her.
Dat dücht foaken so, as hukeln see aal mit'nanner in de Achterstuuv van een dartklassich Spelunke up Sankt Pauli - un sünd an zokken, well dat gröttste Stükk van d' Schwien kricht.
Bevöör nu de een ov anner deep inoahmt - un mi wat an d’ Kopp pusten deit: Ikk weet, ikk weet – ov un to wiest us de een ov anner Mannschkupp doch wat anners – un Bern 1954 kummt so nich wäär.
ewaldeden
|
Counter-Box
